Da Bóg kiedyś zasiąść w Polsce wolnej (z cyklu "Polonia Resurrecta")

Da Bóg kiedyś zasiąść w Polsce wolnej,
Od żyta złotej, od lasów szumiącej,
Da Bóg, a przyjdzie dzień nieustający,
Dla srebrnych pługów udręki mozolnej.

Jeszcze oddźwiękną kamienie na młoty,
I z twardym ziemią pogada lemieszem
I z wszystkich jeszcze kamieni wykrzeszem
Iskier snop złoty

Więc gdy wiosennym oglądam wieczorem
W mgły otuloną zagonów szarzyznę,
Ktoś w moim sercu wykuwa toporem
Moją Ojczyznę.